21 Ekim 2012 Pazar

Deli





Profesör Mümtaz teker teker oturanların suratlarına yaklaştı,yüzlerini inceledi ...Kimsenin hatırlamadığını anlayınca koltuğuna oturdu biraz düşündü sonra o dağ gibi adam elinden elma şekeri alınan çocuk gibi hüngür hüngür , hıçkıra hıçkıra ve bu tarz ikilemelerin bol olduğu şekilde ağladı ...Profesör Mümtaz'ın kankası Brütüs hemen hocanın  yanına koştu ..
" Hocam Hocam ! neden ağlıyorsunuz ?,n'olur yapmayın !"

" Allahsızzlaaaarrrr , Çikolatasızlaaaarr " diye haykırdı ve ekledi :

"Bugün benim ölüm yıldönümüm! Hiçbiriniz hatırlamadınız lan ben koskoca Çikolata Profesörüyüm" dedi  ve cebinden bir tane ülker çokonat çıkarıp yemeye başladı ...

Profesörün bu sözlerini duyunca kanım dondu! Sanırım aklımı kaçırıcam sevgili okur..Nasıl olur ? Öleli 17 sene olmuş Profesörün ve hala ölüm yıldönümü kutlamak istiyor ..

Damat İsmail Paşa da benim kankamdır ...Çok duygusal bir kardeşimdir aynı zamanda...Dağ gibi profesörün ağladığını görünce dayanamadı bana işareti çaktı hemen kalktık ..Hemen cenaze namazına başladık ...Mümtaz Hocam bu sürprizi görünce çok sevindi...Ben Damat İsmail Paşanın yanağına bir öpücük kondurdum ...Canım kardeşim nasıl da duyarlı ...Has adamdır ,boş adam da değildir ! sohbetine doyum olmaz .

Geçen nasıl damat ünvanını aldığını anlattı : Bunun amerika kıtasını keşfeden Amerika Vespuçi ile bir arkadaşlığı varmış yani tam değil de uzaktan,arkadaşının arkadaşıymış...ama bizim İsmail Paşa ,Amerika'nın kızı Brezilya Vespuçi'ye yanıkmış ..Bir gün  yaptırmış çikolatasını çiçeğini gitmiş istemiş kızı ..kızın da gönlü varmış bizim damatda ...Ama gel gör ki kızın yavşak abileri Arjantin Vespuçi ile Kanada Vespuçi bir güzel hacamat etmişler benim kankamı ...

Ne güzel hikayeleri vardı Damatın ..benim hiç böyle kızlı ortamlarda işim olmadı hep savaş hep savaş...Ben buraya gelmeden önce bombaydım ...Ama öyle direk dalan cinsten değil soğuk savaş bombası ... Göz dağı verirdim benim görevim buydu ..ama Atom bombası da çok yakın arkadaşımdır yani hava atmak gibi olmasın ;) lisede sıra arkadaşıydık ..tabi o okudu önemli yerlere geldi biz okumadık ..ama çok şükür soğuk savaş felan derken ekmeğimizi kazandık ..

Profesörün keyfi yerine gelince herkes keyiflendi,sohbet koyulaştı ...Hastanede bir gün de böyle geçti..Gece olsun herkes uyusun İsmail paşa ile Adolf Hitler'in bıyığını kesecez ! eee azcık da gülelim :))


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder