2 Nisan 2012 Pazartesi

Beni Öldürün.

3 yıl öncesini şöyle anlatayım :

"eli kalem tutan herkesin askere alındığı bir dönemde" tanıştım ahmet abiyle... bu savaşda hiç bir tüfek ,bomba savaş kazandırmaya yetmeyince , dönemin Rusya Başbakanı Olegsiyevic biraz da rus edebiyatına güvendiği için
orduya; ülkenin en güzel cümleleriyle saldırmaları emrini verdi...

Rusya'nın bu büyük saldırısına karşılık veremeyen ordumuz hemen yayınladığı 3 sayfalık genelgede eli kalem tutan herkesin askere alınacağını yazıyordu....ben vicdani redciyim  ! Savaşda Rusların kurduğu cümleler karşısında hiçbir şey yapamayacağımın farkındayım, sonuçda ben fizik bölümü okudum ,formülleriyle saldırsalardı önden ben giderdim buna eminim ama savaşda elimde kalem ile ölümü beklemekden başka ne yapabiirim? 

Ahmet abi askere gönüllü yazılmıştı. bölük komutanımız bu cesur hareketinden dolayı abimizi tebrik ederken duymuştum , bizden farklıydı ...hemen yanına iliştim , ılık muhabbetler sonunda ahmet abinin güvenini kazandım.yemekleri aynı masada yiyor , eğitimden sonra bi ara bulursak beraber sigara içiyorduk ...tabi bunu yapmamın tek bir amacı vardı , cephede kalkanım olacakdı ahmet abi , rus orduları edebiyatının en büyük cümlelerini üzerimize savururken ben ahmet abinin kalemi altında bu iğrenç savaşın bitmesini bekleyecektim ... ahmet abi 40lı yaşların üzerinde idi...çok az konuşuyordu ,beni sevmesi için durmadan konuşuyordum .. postallarını giyse bile beyaz saçları ancak omzuma yetişen , bira içmekten hamile kalmış gibi göbeği olan bu adama neden bu kadar güvendiğimi bilmiyorum ...gönüllü katılmıştı ..evet gönüllü.. kendime çok küfür ettim keşke zamanında azcık okusaydım...güç bela kazandığım üniversiteyi güç bela bitirecek kadar bir adamdım ama okuyabilirdim isteseydim.. sonuçda bundan 16 yıl önce sökmüştüm okumayı..otobüslerde giderken kesik attığım hiç bir kız bakmadı bana .onlar bakmadı ben bekledim...belki onun yerine okusaydım otobüs de ,metro da  ahmet abi gibi, şimdi düşman askerine bakmaya cesaretim olurdu...

Gelen bir telsiz ile bu saçma keşkelerim yerini korkuya bıraktı ....telsiz sesleri kulaklarımda defalarca çınladı:
"düşman askeri taarruza geçti herkes cepheye!!!!!!!"

hemen ahmet abiyi aradı gözlerim ...çok sakindi . ağzında sigarası elinde kalem tıraşıyla üzerine 2 kızının adını yazdığı kalemi sivrileştiriyordu ..yanına vardığımda 
"hazır mısın evlat?" dedi...
"seninle her şeye hazırım abi" dedim.....götünden ayrılmadım tabi, cephe de bile ...

işte geliyorlar !! kalemimi iyice sıktım ! önce Tolstoy'un savaş ve barış'ından bir kaç cümle ile bizim cepheyi sarstılar... ahmet abi'nin bir planı vardı .. bana " bekle ! " dedi... heyecanlıydım .bölük komutanı en arkadan 
Ahmet Haşim'in şiirlerinden bir ikisini hızlı hızlı okudu .. Rusların bir bölümünü böylece püskürttük ama hala onlar sayıca bizden üstündüler .. 

Sağdan Gorki ,soldan Anton Çehov ile saldıran düşman bizi iyice yıprattı.....artık umudum olan adamın kollarına yapıştım ve süper kahramanımı cepheden yukarıya fırlattım ...tek başına koca rus ordusuna karşı meydana çıkan Ahmet abi:

savaş meydanındaki tüm askerlere bağıra çağıra el kol yapa yapa küfür etti ! anne karenina'yı fahişelik ile suçladı, karamozov kardeşlerin bir zina sonucu doğduğunu savundu .....tabi 5 dakika konuşmasına izin veren rus askerleri Turgenyev'den iki cümle ile al aşşağı ettiler abimizi....

savaşı kaybettik .ben gazi oldum cümlelerden birisi sol kulağımı sıyırıp geçti...

arkadaşlar ahmet abi'nin  yemeklerden sonra kalemiyle dişini karıştırdığını söylediler ...merhumun arkasından konuşmak olmaz ama  bu cahil dürzünün yüzünden az daha ölüyordum!!

çok sonra en yakın arkadaşı olduğum için ahmet abinin bütün eşyalarını bana verdiler ..onları ailesine 

götürmek için bindiğim bir otobüsde kestiğim bir kız ile tanışıp,evlendim... 

3 yıl sonrası (bugün) :

iki kız çocuğum oldu ... yine bir savaş çıkması gündemde bu sefer direk yazılıcam orduya gönüllü olarak ..ve  gidip analarını sikeceğim!!!!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder