4 Mart 2012 Pazar

bugün, kolumu ısırarak yaptım saatimi ..
bugün, en sevdiğim oyuncağım, yine diğerlerini yendi.
bugün, annem poğaça yapmış ,beslenme çantamın içine de atmıştır bir kaç tane .
bakkala gönderilen küçük kardeş olmayı herkesten çok istiyorum, bugün. 
bugün aslında bizim aşşağı mahalleyle maçımız vardı ama bulamıyorum bir türlü bizimkileri
ayrıca cami önünden geçerken, sakallı olan amcalardan korktum yine bugün 
bugün, aklıma geldi Şevket'de 3 tane tasom kalmıştı .

acaba Şevket'in kapısını çalsam , kapıyı karısı mı açar ? pardon kocanızda benim tasolarım kalmıştı yıllar evvel onu almaya geldim , yahu diğerleri önemli değilde pikachu'lu olan tasomu almam lazım biliyosunuz ki cipsten en zor çıkan odur..

ya da bugün işe beslenme çantamla gitsem, Ahmet bey ne der?  sıra arkadaşım Ali gibi çullanır mı acaba poğaçalara.. 

saatimin eti-kemik geçtiği şu anlarda, bugün 
hiç bu kadar uzak olmamıştı....

3 yorum:

  1. yemin ederim sucuk burada durmamalısın ya bu şehir bu kasaba senin olman gereken yer değil.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iltifat ediyorsun güzel ve yazar arkadaşım

      Sil
  2. güzel bir anlatım.Çocukların içinde olunca bazen diyorum bende dönsem otursam sırada arkadaşları olsam.Sonra bir şey oluyor ve ben öğretmenleri olduğumu hatırlıyorum.kelime doğrulamayı kapatır mısın?kumandapanelinden ayarlar oradanda yorumlar kısmından kapatılıyor.

    YanıtlaSil