20 Şubat 2012 Pazartesi

gömlek cebindeki tükenmez kalemin mürekkebi , aksa bile göreceği son yer çamaşır makinesının içidir değil mi?  hemen neden akar diye düşündüm . özgürlüğüne kavuşmak içindir dedim...kalemin kapağı gevşemiştir, o yüzden akmıştır cevabı aklıma gelmedi...sonra ne kadar yalnızım diye düşündüm....oysa yalnızlık ile özgürlük çok benzer konular da değildi... ağzımdan çıkan her paragrafın girişine, gelişmesine  ya da sonucuna meze ettiğim hayat ; yaşadığım kadarıyla anlaşılacak gibi bişey olmamalıydı....kalemin özgürlüğünü düşünecek kadar özgür müydüm? oysa biraz önce yalnızlıktan yakınmıştım.....küçük bir kız çocuğu olmam lazımdı aslında ,en başında yapmıştık hatayı...böylece daha  sevimli olacak daha çok sevilecek , yalnızlık ne demekmiş en erken lise 2 ders kitaplarında necip fazıldan öğrenecektim ...olmadı en başında yaptım hatayı ...zaten mürekkep lekesi çamaşır makinesinde çıkmazdı...  bunu paragraflarımdaki hayat bilmezdi..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder